عشق

افتاده بودم بي موسيقي توي عاشقي

خودم را كه مي زدم بالاتر غرق بيشتر بود

مي پوكيد و لغت به لغت را پر از جسد مي كرد

بگويم خشمگين تر يا حتا شانه به شانه اش آه اي زمين لرزه ها

بگويم دريا اول همه ي بهانه هاي بوسيدن هواي غروب مي گيرد

لا به لاي قدم هاي هر عابر مي رود

رفته است سفر را همه جا گرفته يا مي گيرد

نمي آيد خدايا

تا من گل نرگس بچينم

راه خانه اش را دوباره گم كنم

و در دنبال بگردم آدرسش را از رو به رويي ام كه بپرسم

عاشق اش شوم و بشود تو

با حالت بچه گانه ي لج بازي ات

اما رفته اي سفر تصادف در خودت بود

من كه حالا عاشق رو به رويي كه مي آيد هستم

اين هم هست كه بخواهم

گل نرگس بچينم بروم

و راه خانه اش را گم كنم

! دوست كوچك من خرس مهربان

79/9/25