گردش زمين

جاده دارد ريمل مي كشد پشت كفش هايت

سپس توي يكي از بيمارستان ها آينده ام گذشت

فكر ازدواج ريختم توي گردش زمين

مي خواستم پليس بشوم بگيرم خودم را

اما ظاهر شدي توي شعر ناگهان

نيمكتي كه در جواني ام نشست زير درخت سيب بود آن روز

سلام اسم من نوشته روي هر درخت

روي بال كوچك پرنده ها رد چرخ هاي توست

گفتي اسم تو توي آسمان آمده زمين

آخرين ستاره اي كه مي رسد ، به اسم توست

مي شود صدا كنم دو ساعت تمام بچه هاي در هوا كه سر رسند عروس كلمات

قرمز خرامان خرامانت كنند

بيشتر وقت ها شوي در تمام جهات

دور چشم هايت بخشي از نقشه ي جزيره ها شود

جاده هاي آن طرف بالا رفته است فشار خون شان

دو ساعت تمام توي دست هايش مي كشم زندگي را دوست دارم

مرگ را دشمن مي شدم اگر خط پشت پلك هاش دشنه اي شود برام

79/1/12